<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener("load", function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <iframe src="http://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID=30959787&amp;blogName=Suyla+ya%C5%9Fam+%3A%29&amp;publishMode=PUBLISH_MODE_BLOGSPOT&amp;navbarType=SILVER&amp;layoutType=CLASSIC&amp;searchRoot=http%3A%2F%2Fazzazzil.blogspot.com%2Fsearch&amp;blogLocale=tr_TR&amp;homepageUrl=http%3A%2F%2Fazzazzil.blogspot.com%2F" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no" frameborder="0" height="30px" width="100%" id="navbar-iframe" allowtransparency="true" title="Blogger Navigation and Search"></iframe> <div></div>
Binlerce kez afedersin..
Belki geri dönüşü olmayan bir yolda yürüyorum, belki bir kalp kırarak mutlu olacağımı sanıyorum, belki de seni seviyorum ama bu şekilde yapamıyorum.. Seninle olmak varlığını yanımda hissetmek güzelde ömür boyu aynı hayatı yaşamak bana göre değil..
Gece ben çıkıyorum dediğimde, "dur ben de gelicem" i duymaktan korkuyorum, müzik dinlerken "sesini biraz kısar mısın" ı duymaktan, "neden bu saatte geldin" i duymak ve bir sürü benzerinden sonra duymaktan usanıp boşanacağımızı bilmekten... Ayrıca evli olduğumuz için istediğimiz işi alamamak, seyahatlerimizde sorun çıkması.. Çoluk çocuk... Offf. Sana hesap vermek, senin ailene hesap vermek, kendi aileme hesap vermek; bi zaman sonra kendi kendime uzun zamandır hesap ver(e)mediğimi fark etmek.
Belki bunlarda benim paranoyalarım ama biliyorum ki evlilik bana göre değil..
Ne şimdi için ne de daha sonrası için..
Özür dilerim Ozan yaşattıklarım için..
Ama bizim hikayemiz bitti..

PS: Yaşayacak ve yazacak birşeyin kalmaması sebebiyle bu blog belirsiz bir süre kapatılmıştır..
 
posted by Gökçe at 6:38 PM | Permalink | 16 comments
Ben sana mecburum..
Sonbaharın sarı yaprakları, yağmur damlaları, mum ışığı ya da yakamoz gibi klişelerle asla alakalı olmayan durum.. Belki zamanında bazı şahıslar gerçekten hissederek bu gibi durumlarla romantizmi özdeşleştirmişlerdir, fakat bütün bunların gerçekten romantizm olduğuna inanmak, asıl olanı dışavuramamak ve sahte duygulara bile bile kendini kaptırmaktan başka bir şey değildir.. En azından benim için romantizm, seninle yaşamak, seninle aynı yiyeceği paylaşmak, seninle aynı yolda yürümek ve daha da önemlisi seninle aynı havayı solumak ve her sabah seninle uyanmak..
Yaşamımı çekilir kıldığın için teşekkürler sevdiğim..
OZAN
 
posted by Gökçe at 5:58 PM | Permalink | 9 comments