Trabzon'u terketmek; hatıralarla yüklü bir şehirden, tekdüze bir hayattan, bilincinde olunan sorumluluklardan, bazen -ve belki de en çok- da insanın kendisini terk etmesi aslında ve buna rağmen olduğun yerde kalakalmak.. Elinden en ufak bir şeyin gelmemesi, belki de çabalamamak ama delicesine gitmek istemek.. Kendi kafanın içindeki tımarhanede ses geçirmeyen duvarları tekmelemek..Bu şehirde kendi romanını yazdın ama okuyan bir tek sensin..
Gitmek istemişsin, blinçaltıymış ve aslında oyun oynamış..
PS: Çok değil bir hafta öncesine geri dönelim ve hiç konuşmayalım..
0 yorum:
Yorum Gönder